Dzień wyścigu Honu: harmonogram, typowe błędy i plan B

Dni przed startem

Oficjalne godziny check-inu, odprawy i startu nie wynikają ze sprawdzonych źródeł: punktem odniesienia jest athlete guide na oficjalnej stronie. To, co możesz zaplanować już teraz, to struktura:

• 7-14 dni przed: przylot na wyspę, jeśli możesz. Aklimatyzacja do upału i wilgoci w ciągu 1-2 tygodni przed startem to jedna z niewielu rzeczy, które tutaj realnie przekładają się na wynik.
• 2-4 dni przed: rekonesans rowerowy na odcinku w stronę Hawi, żeby poczuć wiatr, pływanie w Pauoa Bay, żeby przetestować swimskin, sighting i temperaturę (średnio 24°C, bez pianki). Sprawdzaj opony po każdym wyjeździe: kolce przy drodze przebijają dętki nawet na rekonesansie.
• Dzień przed: odbiór pakietu startowego i check-in zgodnie z oficjalnymi godzinami, krótkie rozjeżdżenie, przygotowanie sprzętu. Jeśli nie mieszkasz w Fairmont Orchid, sprawdź plan parkingu + darmowego shuttle'a Ironman i policz czasy.

Poranek wyścigu

Logistyka gra na twoją korzyść: T1 i T2 są obie w Fairmont Orchid, pływanie startuje z Pauoa Bay przed resortem. Jedno miejsce, w którym musisz być. Przyjedź z zapasem na: body marking, kontrolę roweru (ciśnienia, bidony, zamocowane odżywianie), krótką rozgrzewkę.

Ostatni rzut oka na ocean: w zależności od dnia może być spokojny lub wzburzony. Jeśli widzisz falę, obniż oczekiwania co do czasu pływania i przygotuj się na częstszy sighting, zwłaszcza na odcinku powrotnym, który według relacji jest najtrudniejszy nawigacyjnie.

Wyścig, krok po kroku

Pływanie (1 931 m): bez pianki, w swimskinie. Startuj kontrolowanie, znajdź rytm, oddychaj bilateralnie, jeśli fala tego wymaga. To nie jest etap, na którym się zyskuje: to etap, na którym nie wolno wpaść w zadyszkę.

Rower (90,1 km): limit watów w stronę Hawi, zapisany i przestrzegany. Fałszywy płaski pod wiatr sprawi, że będziesz miał wrażenie, że jedziesz wolno: to normalne. Powrót z bocznym wiatrem w plecy oddaje czas. Zostań w pozycji aero, pewne ręce w podmuchach, nigdy przy krawędzi jezdni.

Bieg (21,1 km, 2 pętle): pierwsza pętla zachowawczo po trawie pola golfowego, lód i woda na każdym punkcie odżywczym od pierwszego kilometra. Schładzaj się zanim poczujesz się źle, nie potem. Druga pętla: jeśli masz zapas, przyspiesz; jeśli nie, zarządzaj.

Typowe błędy (z race reportów)

1. Zbyt mocna jazda w stronę Hawi. Fałszywy płaski pod wiatr po cichu zjada waty. Kto przesadzi, zapłaci na trawie przy 30°C. 2. Niedoszacowanie czasów. Top 10% w 2019 kończyło w 5:24, około 20-35 minut wolniej niż na porównywalnych wyścigach jak St. George. Kto goni swój PB z "normalnej" 70.3, wybucha. 3. Ignorowanie pierwszych oznak przegrzania. Zawodnicy ryzykowali udar cieplny. Wysokie tętno przy wolnym tempie = natychmiast zwolnij. 4. Koła za głębokie jak na własne umiejętności. Boczne podmuchy nie wybaczają ego. 5. Stare opony i lekki zestaw naprawczy. Kolce to udokumentowane ryzyko.

Plan B, według scenariusza

• Wzburzone morze na starcie: częstszy sighting, niższe tempo, zaakceptuj 3-5 minut więcej. Wyścig nie rozstrzyga się w wodzie.
• Silniejszy wiatr niż zakładany na rowerze: zetnij cel watowy o 3-5%, niższy profil, jeśli masz ze sobą dwa zestawy kół, i pamiętaj, że wszyscy zwalniają, nie tylko ty.
• Przebicie: masz pełny zestaw, naprawiasz i jedziesz dalej. Dwie dętki albo sealant: jedno przebicie nie może zakończyć twojego dnia.
• Słabnący wiatr: łatwiejszy rower, gorętszy bieg. Podwój uwagę na protokół lodowy.
• Kryzys termiczny na biegu: maszeruj na punktach, lód wszędzie, ruszaj dalej, gdy tętno spadnie. Finisz w 7 godzin jest wart więcej niż DNF w połowie drugiej pętli.

Jedyna rzecz do zdecydowania teraz

Zapisz swoje trzy liczby: maksymalne waty w stronę Hawi, tempo pierwszej pętli biegu, alarmowy próg tętna. W dniu wyścigu się nie decyduje: się wykonuje.