Rower na Punta del Este: szybkie 90 km z jedną prawdziwą przeszkodą (a właściwie dwiema)

Ogólny obraz

90 km na dwóch pętlach wzdłuż wybrzeża w stronę Punta Ballena, z przejazdem obok Casapueblo. Organizator opisuje trasę jako "hilly", ale dane mówią co innego: PJAMM mierzy około 515 m łącznego przewyższenia, z długimi płaskimi odcinkami, fałszywym płaskim o nachyleniu 1-3% i około 5,6 km prawdziwego podjazdu powyżej 3%. Inne źródła podają niższe wartości, około 435 m. Widełki 435-515 m trzeba traktować tak, jak na to zasługują: to przybliżone przewyższenie, do zweryfikowania w oficjalnym athlete guide. Tak czy inaczej, to w większości szybka trasa, a nie wyścig górski.

Punta Ballena: kluczowy odcinek, dwa razy

Podjazd Punta Ballena to jedyne miejsce, gdzie trasa naprawdę wymaga watów. Pokonujesz go dwa razy, raz na pętlę. Klasyczny błąd: potraktować go jak wyścig pod górę i jechać powyżej progu, żeby zyskać 30 sekund, za które potem zapłacisz na biegu. Reszta pętli jest płaska lub lekko pofałdowana i premiuje tych, którzy dojadą świezi i utrzymają pozycję aero.

Praktyczna zasada: ustal limit mocy na podjazd (na przykład swoje tempo na połówkę plus niewielki margines) i trzymaj się go na obu przejazdach. Drugi przejazd przychodzi po 50+ km w nogach i przy rosnącym upale: jeśli pierwsza pętla wydawała ci się łatwa, zrobiłeś to dobrze.

Wiatr to prawdziwa zmienna

Wybrzeże jest odsłonięte. Wiele race reportów wspomina o silnym wietrze na trasie, także w wodzie: zawodnik startujący tu w swojej pierwszej 70.3 opisuje wzburzone morze i mocny wiatr podczas wyścigu. Czasy na rowerze mogą z tego powodu mocno różnić się między edycjami.

Co to oznacza w praktyce:

• Trenuj pozycję aero w wietrznych warunkach, nie tylko na trenażerze. Musisz umieć zostać nisko także przy bocznych podmuchach.
• Jedź na moc lub odczuwany wysiłek, nigdy na prędkość. Pod wiatr km/h nic nie znaczą.
• Wykorzystaj pierwszą pętlę, żeby zorientować się, skąd wieje i gdzie możesz odpocząć. Na drugiej pętli już wiesz, gdzie docisnąć.

Przełożenia i ustawienie sprzętu

Przy ~5,6 km prawdziwego podjazdu i umiarkowanych nachyleniach nie trzeba przerabiać roweru. Kompakt lub semi-kompakt ze standardową kasetą wystarczy, żeby wjechać na Punta Ballena na siedząco i z wysoką kadencją. Co do profilu kół, brakuje danych o typowej sile wiatru w dniu wyścigu: nie są dostępne w sprawdzonych źródłach. Jeśli jesteś lekki lub masz mało doświadczenia z bocznymi podmuchami, średni profil z przodu to rozsądny wybór.

Pacing: plan w trzech punktach

1. Pierwsza pętla zachowawczo. Skalibruj wiatr, tory jazdy i czucie. Punta Ballena na kontrolowanej mocy. 2. Druga pętla na zarządzaniu. Ten sam limit na podjeździe, stała pozycja aero na płaskim. Jeśli masz nogi, zyskujesz tutaj, nie na podjeździe. 3. Ostatnie 15 km z myślą o biegu. Połówka jest płaska i rozgrzana: zejście z roweru z zapasem jest warte więcej niż 3 minuty zyskane na trasie rowerowej.

Co zrobić teraz

• Na treningu wplataj długie bloki w aero (20-30 minut ciągłej jazdy) i symulacje z podwójnym wysiłkiem na podjeździe w połowie i pod koniec jazdy.
• Przetestuj limit mocy na podjazd w bricku: kontrolowany podjazd, potem bieg w tempie startowym. Jeśli bieg się trzyma, liczba jest właściwa.
• Koła wybierz na podstawie swojej pewności przy bocznym wietrze, a nie na podstawie tunelu aerodynamicznego.