Rower na 70.3 Victoria: 90 km rollerów, gdzie rozpęd cię nie uratuje

Liczby

90,6 km w jednej pętli przez cztery gminy wyspy Vancouver, z widokiem na Haro Strait, Coastal Mountains i Saanich Inlet. Oficjalne przewyższenie to 928 m (3.045 ft); inne pomiary wahają się między 826 a 1.128 m, więc traktuj tę wartość z marginesem. Maksymalne zmierzone nachylenie: 7,3%. Nie ma tu podjazdu, który zasługiwałby na tę nazwę.

Charakter trasy

To nie jest trasa na stałe waty. To ciągłe rollery, a przede wszystkim mnóstwo zakrętów, które zabijają prędkość na zjazdach. Tam, gdzie na innych trasach zjeżdżasz 55 km/h i wjeżdżasz rozpędem do połowy podjazdu, tutaj często hamujesz, skręcasz i ruszasz z niskiej prędkości. Efekt: masa mikro-przyspieszeń, z których każde kosztuje. Wiele race reportów opisuje właśnie to uczucie poszarpanego rytmu, bardziej męczące, niż sugeruje profil wysokościowy.

Jak zarządzać tempem

Pułapka jest jasna: każde przyspieszenie wynosi cię ponad próg na 20-40 sekund, a suma dziesiątek takich zrywów pali glikogen i nogi. Praktyczne zasady:

• Ustal sufit mocy dla przyspieszeń i trzymaj się go, nawet gdy czujesz się świetnie przez pierwsze 30 km.
• Po każdym zakręcie wracaj do docelowego tempa progresywnie, nie szarpnięciem.
• Trzymaj świadomy zapas: bieg jest po trailu z korzeniami i kamieniami, a bieganie po szutrze na ugotowanych nogach jest dużo gorsze niż po asfalcie.

Na treningu pracuj nad interwałami over-under i jazdą po pofałdowanych trasach, gdzie musisz często przyspieszać. Trenuj też nie-przyspieszanie: wyjście z zakrętu i spokojny powrót do tempa to umiejętność, którą da się wytrenować.

Asfalt, ruch i deszcz

Asfalt jest miejscami szorstki, a większość dróg jest otwarta dla ruchu; tylko niektóre odcinki są zamknięte. W deszczowych edycjach raporty wspominają o bardzo mokrych drogach: pod koniec maja na wyspie Vancouver deszcz to realna możliwość. Co to oznacza w praktyce:

• Ciśnienia w oponach dopasowane do szorstkiej nawierzchni, nie torowe.
• Prawdziwa ostrożność na zjazdach z zakrętami, zwłaszcza na mokrym.
• Czyste linie i uwaga na ruch na otwartych odcinkach.

Zimno pierwszych kilometrów

Wychodzisz z wody o temperaturze 16-18 °C w powietrze, które rano ma 8-10 °C. Pierwsze 20-30 minut na rowerze może być najzimniejszym momentem dnia, ze zdrętwiałymi dłońmi, które słabo hamują. Rozważ rękawiczki i skarpetki na pierwszą część albo przynajmniej kamizelkę przeciwwiatrową przygotowaną w strefie zmian. Przetestuj rozwiązanie na treningu: ubieranie się zmarzniętymi rękami trwa dłużej, niż myślisz.

Punkty odżywcze i samowystarczalność

Bufety mniej więcej co 25 km: woda, elektrolity, żele Maurten 100 i banany. Trzy-cztery punkty na 90 km to niewiele: jeśli twój żołądek nie zna Maurtena, weź swoje produkty, a bufety wykorzystuj tylko do płynów.

Co zrobić teraz

• Wpleć bloki over-under w długie wyjazdy od teraz do startu.
• Dobierz opony i ciśnienia pod szorstki asfalt i możliwy deszcz, i przetestuj je.
• Zdecyduj o strategii na zimno przez pierwsze 30 minut (rękawiczki, kamizelka, skarpetki) i sprawdź ją na chłodnym porannym wyjeździe.
• Ustal sufit watów na przyspieszenia i zapisz go na liczniku: w Victorii wyścig wygrywa się kontrolą, nie entuzjazmem.