Het fietsparcours van de 70.3 San Juan: 90 km constante watts

Het fietsen is het onderdeel dat deze wedstrijd beslist. Niet door de klimmetjes, want die zijn er weinig, maar door het vermogen om urenlang constant power te trappen op een parcours dat je geen excuses en geen variatie geeft.

Eerst de cijfers

90 km, door de organisatie aangekondigd als rolling. Het officiële hoogteverschil is 334 m, maar een profiel van derden meet ongeveer 553 m. Dat is geen detail: 220 m verschil verandert je verzetkeuze en je tijdschattingen. Zolang je de definitieve GPS-track niet hebt, reken je met een range van 330-550 m. Zodra de track beschikbaar is, laad je hem op je fietscomputer en herbereken je alles op het echte profiel. Vertrouw niet op één hoogtemeting: de bronnen lopen uiteen en dat zeggen we er eerlijk bij.

Hoe het parcours in elkaar zit

Volgens het profiel van derden zijn de 90 km zo verdeeld: ruim 53 km vlak, zo'n 10 km vals plat tussen de 1 en 3%, ongeveer 6,5 km echt klimmen boven de 3% en circa 21 km afdaling. Vertaald: meer dan de helft van de wedstrijd rijd je in aeropositie op constante watts.

Het vals plat van 1-3% is het verraderlijkste stuk. Het voelt niet als klimmen, maar je snelheid zakt en de verleiding om te forceren om die terug te pakken is groot. Daar verlies je de meeste tijd zonder het te merken. Train jezelf om die hellingsgraad te herkennen en er hetzelfde vermogen te trappen als op het vlakke, niet meer.

De afdalingen: 21 km om niet weg te geven

21 km afdaling is veel. Het is geen cadeautje, het is een kans: blijf licht doortrappen, blijf aero waar de weg het toelaat, en gebruik die stukken om te drinken en te eten als je hartslag zakt. Wie in de afdaling stopt met trappen, geeft minuten weg aan wie dat niet doet.

De hoogte: klein, maar aanwezig

Het wedstrijdgebied, Las Tapias, ligt op ongeveer 925 m. Dat zijn niet de echte Andes, maar als je op zeeniveau woont en traint, voel je een kleine extra belasting: iets ijlere lucht, watts die net iets zwaarder aanvoelen. Het effect is bescheiden maar reëel. De tegenmaatregel is simpel: ga de eerste 20 km niet boven je tempo van start. Laat je lichaam zijn balans vinden en stabiliseer daarna je target.

De wind: ontbrekend gegeven

Er zijn geen geverifieerde openbare winddata voor deze wedstrijd: die informatie is niet beschikbaar. Voorzichtigheid is dus verplicht, want 53 km vlak in open terrein aan de voet van de Andes kan flink blootstellen. Plan B is eerder mentaal dan technisch: waait het op wedstrijddag, denk dan in watts en niet in snelheid. Tegenwind rijden op constant vermogen kost veel minder dan tegenwind bevechten met uithalen. Check de lokale omstandigheden in de dagen voor de start.

Pacing en verzetten

Deze wedstrijd win je op regelmaat, niet op uithalen. Stel een houdbaar vermogenstarget in en verdedig het 90 km lang. Bouw in training lange blokken op, van 60 tot 90 minuten, in aeropositie zonder van de opzetstuurtjes te komen: het volhouden van de positie is net zoveel waard als de watts.

Over de verzetten: een vlakke setup, met een paar tandjes extra achterop voor de 6,5 km boven de 3%. Je hebt geen bergcassette nodig, je moet alleen niet vastlopen op de steile stukken en je ritme niet breken.

Wat te doen van nu tot de wedstrijd

• Download de GPS-track van het parcours zodra die beschikbaar is en vergelijk hem met het profiel van derden.
• Train lange aeroblokken op constant vermogen, geen korte klimintervallen.
• Test je gekozen verzetten op een vals plat van 1-3% bij jou in de buurt.
• Neem armstukken of een gilet mee: de gemiddelde minima zijn 11 °C en je komt nat uit het zwemmen.
• Bepaal vooraf je windplan: wattagetarget blijft gelijk, snelheid is vrij.