Het fietsen in Les Sables-d'Olonne: 180 km in twee ronden, met de wind als tegenstander

Het kader

Het fietsonderdeel van de volledige afstand is 180 km over twee ronden. Een bron gewijd aan de wedstrijd beschrijft het als een glooiend, golvend parcours, zonder echte klimmen maar ook nooit echt vlak. Over het totale hoogteverschil van de full is geen betrouwbaar cijfer: onze fiche vermeldt circa 500 m D+, maar dat cijfer wordt niet bevestigd in de bronnen. Ter vergelijking: de 70.3 die op hetzelfde terrein wordt verreden, wordt beschreven met circa 600 m D+ over 90 km. Als de full die profielen volgt, kan het werkelijke hoogteverschil hoger liggen dan de aangegeven 500 m. De bronnen spreken elkaar tegen: plan voor een scenario tussen 500 en 1.000 m D+ en check de officiële kaart van 2027 zodra die gepubliceerd is.

Het terrein

Het parcours van de 70.3 doorkruist het bos van Olonne, de zoutpannen en de dorpen van het binnenland van de Vendée, met start en finish vlak bij zee. Voor de full zijn de details van het traject niet gepubliceerd in de bronnen, maar het terrein is hetzelfde: landwegen, vals plat, weinig visuele referentiepunten en wind die ongehinderd vanaf de Atlantische Oceaan binnenkomt. In de enquêtes onder atleten van 2025 kwam het fietsonderdeel naar voren als een van de beste van de IRONMAN Series qua totaalervaring: een teken van goede wegen en een vlot parcours, niet van een makkelijk parcours.

De echte tegenstander: de wind

Eind juni is de wind aan de Atlantische kust de meest waarschijnlijke variabele. Op een parcours met twee ronden betekent dat één ding heel concreet: de stukken met tegenwind rijd je twee keer, en de tweede ronde komt na 90 km in de benen. Verschillende kustparcoursen leren dezelfde les: wie tegen de wind in doortrapt om de snelheid vast te houden, betaalt dat allemaal terug in de marathon. Rijd op vermogen of op gevoel, niet op snelheid. Met wind mee versnel je rustig; met tegenwind accepteer je de vertraging en houd je je aeropositie vast.

Pacing: de tweede ronde bepaalt de marathon

Het praktische advies is simpel: eerste ronde op 70-72 % van je FTP, zonder uitzonderingen. Op een glooiend parcours is de verleiding groot om op elk vals plat te versnellen: elke uitschieter boven drempel is een lening die de marathon je met rente laat terugbetalen. Als je halverwege het gevoel hebt dat je te weinig hebt gedaan, zit je precies goed. In de tweede ronde kun je iets opschalen, maar alleen als je gevoel en je voeding het toelaten.

Materiaal en verzet

Met 500-1.000 m D+ over 180 km heb je geen klimverzet nodig: een standaard tijdritblad met een cassette 11-30 of 11-32 dekt alles af en geeft je souplesse op het vals plat met tegenwind. Wielen: met mogelijke Atlantische wind is een medium profiel (50-60 mm) voor beter te hanteren dan een dichtwiel dat gevoelig is voor zijwindvlagen; beslis op basis van de weersvoorspelling van die week. Opzetstuur en aeropositie moet je trainen: op dit parcours zit je vele uren in de ligstuurgreep.

Wat je nu moet doen

Drie concrete acties. Ten eerste: bouw in je lange fietsritten blokken van 60-90 minuten op wedstrijdtempo in op glooiende parcoursen, liefst winderig, met het vermogen vastgezet op 70-72 % FTP. Ten tweede: test je wedstrijdvoeding (80-90 g/u koolhydraten) juist tijdens die lange ritten, niet aan de keukentafel. Ten derde: zodra de officiële kaart van 2027 verschijnt, download je het track, check je het werkelijke hoogteverschil en pas je je wielkeuze aan op de voorspelde wind. Het fietsen in Les Sables-d'Olonne breekt je benen niet met klimmen: het sloopt je met constantheid. Wie 180 km lang gedisciplineerd blijft, wint.