De marathon op de Remblai: vlak op papier, verraderlijk in de details

Wat we weten over het parcours

Laten we eerlijk beginnen: het marathonparcours van de full 2027 wordt in de beschikbare bronnen niet beschreven. Het meest solide referentiepunt is de 70.3 die op hetzelfde terrein wordt gelopen: twee rondes tussen de Remblai, de boulevard van Les Sables-d'Olonne, en het meertje van Tanchet, met mogelijk een passage over het strand. Voor de volledige afstand is het redelijk om een structuur met meerdere rondes in dezelfde zone te verwachten, maar het aantal rondes en het exacte tracé moeten geverifieerd worden op de officiële kaart van 2027. Neem niets voor lief: plan je pacing op een rondjesparcours en stel bij zodra de kaart verschijnt.

Bijna vlak, niet gratis

De organisatie presenteerde het loopparcours van de 70.3 als een van de vlakste van Frankrijk. Goed nieuws voor wie op een PR jaagt, maar let op: in de enquêtes onder atleten in 2025 haalde het lopen de top vijf qua ervaring niet, terwijl het zwemmen en fietsen dat wel deden. De data verklaren niet waarom, maar suggereren dat het loopgedeelte wat scherpe randjes heeft: repetitieve rondes, mogelijk wind op de geëxposeerde boulevard, en het beruchte stuk door het zand.

Het zand: het detail dat alles verandert

Als de strandpassage ook voor de full wordt bevestigd, neem die dan serieus mee in je planning. Lopen op zand na 180 km fietsen en 30 km marathon kost veel: je tempo zakt met 30-60 seconden per kilometer, zelfs op hard zand, en meer als het mul is. Vermenigvuldig dat met het aantal rondes en de rekening loopt op. De concrete actie: plan in de laatste 8 weken een paar trainingen met stukken op het strand, al zijn ze kort, om enkels en kuiten te laten wennen. Woon je niet bij zee, dan zijn zachte grasvelden een gedeeltelijk alternatief. En in de wedstrijd: verdedig op het zand niet je tempo, verdedig je inspanning.

Pacing op een vlak rondjesparcours

Een vlak parcours is een tweesnijdend zwaard: er zijn geen klimmetjes die je dwingen te vertragen, dus de rem moet van jou komen. De klassieke strategie werkt: eerste 10 km op een tempo dat te langzaam voelt (15-20 seconden per kilometer boven je target), dan stabiliseren, en vanaf kilometer 30 oogsten wat je op de fiets hebt gezaaid. De rondes helpen: je leert het parcours kennen, je weet waar de verzorgingsposten staan, je ziet je familie meerdere keren. Maar pas op voor de wind op de Remblai: de boulevard ligt open, en een stuk tegenwind dat elke ronde terugkomt moet je managen als een klim.

Verzorgingsposten en omstandigheden

Over de verzorgingsposten van de marathon geven de bronnen geen details: aantal, locatie en aanbod staan in de athlete guide. Het oceaanklimaat van eind juni is doorgaans mild vergeleken met wedstrijden op het vasteland: frisse temperaturen en wind zijn waarschijnlijker dan verzengende hitte, maar een volle zonnige dag op een boulevard zonder schaduw blijft mogelijk. Bereid beide scenario's voor: pet en ijsstrategie bij warmte, een reserveshirt in je tas als de wind koud is.

Wat je nu moet doen

Drie acties. Eén: bouw je lange duurlopen op vlakke en, als het kan, winderige parcoursen, met focus op een constant tempo. Twee: woon je bij zee, train dan de overgang asfalt-zand-asfalt; zo niet, versterk je kuiten en enkels. Drie: zodra de kaart van 2027 verschijnt, tel de rondes, lokaliseer het stuk dat openligt voor de wind en bepaal waar je je supporters neerzet. Een vlakke marathon in rondes win je met je hoofd in de eerste 20 km en met je benen in de laatste 10.