Etap kolarski: 90 km prawdziwego rollingu w północnej Georgii

Trasa w skrócie

Rower na 70.3 w Chattanooga to jedna pętla 90 km: około 34 mile w północnej Georgii plus 11 mil na południe od miasta. Oficjalne przewyższenie to 2.504 ft, czyli około 763 m. Nie ma tu żadnego kultowego podjazdu. Jest za to ciągły rolling, zwłaszcza między milą 10 a 45: krótkie górki, jedna za drugą, bez odcinków na złapanie oddechu. To profil, który wykańcza tych, co szarpią, i nagradza tych, co jadą na stałych watach.

Pierwsze mile: uwaga na tory i dziury

Pierwsze kilometry to techniczny odcinek dnia. Tory kolejowe i dziury zapewniły tej strefie przydomek "cmentarzyska bidonów": wiele race reportów wspomina o bidonach zgubionych już w pierwszych minutach. Co robić:

• Dobrze zamocuj bidony, najlepiej koszyki z mocnym uchwytem albo systemy między przystawkami.
• Wybieraj czyste linie przejazdu i przejeżdżaj tory możliwie prostopadle.
• Nie cisnij tutaj, żeby zyskać pozycje: wyścig zaczyna się później, na świetnym asfalcie Hwy 193.

Środkowy odcinek: stałe waty, nie szarpanie

Między milą 10 a 45 trasa nie daje ci spokoju. Podjazdy po 1-3 minuty, zjazdy za krótkie, żeby odpocząć, i znowu w górę. Klasyczna pułapka: wyprzedzanie na podjeździe na 110% FTP i płacenie za to na biegu. Właściwy plan dla age-groupera:

• Limit mocy na podjazdach: nie więcej niż 10-15% powyżej twojego targetu wyścigowego.
• Rozpędzaj się na szczycie i wykorzystuj zjazd w pozycji aero, zamiast cisnąć mocno pod górę.
• Sprawdzaj moc znormalizowaną co 20-30 minut: jeśli NP ucieka względem średniej, za bardzo szarpiesz.

Andrews Lane: jedyna prawdziwa ścianka

Około mili 27 jest jedyny stromy odcinek trasy: około 200 jardów na Andrews Ln, tuż po zakręcie w lewo o 90°. Problem to nie nachylenie, tylko to, że dojeżdżasz tam, nie widząc ścianki. Zrzuć bieg PRZED zakrętem: kto wjeżdża na twardym przełożeniu, staje w miejscu albo wstaje z siodła, paląc nogi. Jeśli jedziesz na jednej zębatce albo krótkim przełożeniu typu 11-30 lub większym, tutaj podziękujesz sobie.

Druga połowa: szybka, ale nie za darmo

Po mili 45 trasa wyraźnie opada w stronę strefy zmian, z bardzo szybkimi odcinkami. Dwie wskazówki:

• Wykorzystaj zjazd na darmową prędkość w aero, ale cały czas jedz i pij: to ostatni moment na przygotowanie biegu.
• Nie trać koncentracji: wysokie prędkości, grupy zawodników i zakręty wymagają uwagi aż do T2.

Bufety i samowystarczalność

Bufety na rowerze są co 12-15 mil, z wodą, Precision Fuel & Hydration i produktami Maurten. W praktyce: między bufetami mija 35-45 minut lub więcej. Przy średnich maksymalnych temperaturach 29 °C w maju nie możesz pozwolić sobie na dojazd na pustym baku. Decyzja do podjęcia teraz: albo testujesz oficjalne produkty na treningach w najbliższych tygodniach, albo jedziesz całkowicie samowystarczalnie ze swoim planem i korzystasz z bufetów tylko po wodę.

Jak trenować pod tę trasę

Najlepszy test: wyjazdy 30-45 mil po trasach z ciągłymi górkami, bez przerw, na swoim wyścigowym targecie watów. Jeśli po 2,5 godziny rollingu dajesz jeszcze radę pobiec 20-30 minut w tempie startowym w bricku, jesteś gotowy. Jeśli nogi są puste, problemem jest pacing na podjazdach: obniż limit i spróbuj jeszcze raz.

Decyzja do podjęcia

Wybierz teraz: przełożenia (zalecana zębatka lub kaseta pozwalająca na kadencję powyżej 80 rpm na ściankach), system bidonów odporny na dziury i limit mocy na podjazdy. Zapisz je na owijce kierownicy. W Chattanooga roweru się nie wygrywa: rower się zarządza, żeby potem dobrze pobiec.