Het fietsparcours van Honu: 827 hoogtemeters die dubbel tellen

Het parcours in het kort

90,1 km met start aan de Kohala Coast, heen over de Queen Ka`ahumanu Highway naar Hawi en weer terug. Het is de noordelijke helft van het fietsparcours van het Ironman WK: zelfde asfalt, zelfde wind, zelfde zwarte lava langs de kant. Het officiële hoogteverschil is 827 m, een getal dat op papier niemand afschrikt. Vertrouw dat getal niet.

De opbouw is simpel: een lang vals plat omhoog van 1-3% over zo'n 18 km richting Hawi, met het steilste stuk van 5,6% op een kort segment, daarna veel vlak en afdaling op de terugweg. Het gedetailleerde hoogteprofiel vind je op PJAMM; de officiële route staat op de parcourspagina van Ironman.

De echte tegenstander: de wind

De wind is de reden waarom deze race op forums wordt genoemd als een van de zwaarste 70.3's van de VS. Richting Hawi mag je tegenwind en zijwind met vlagen verwachten. Op de terugweg wordt het cross-tailwind in de afdaling: snel, maar niet ontspannen. Verschillende race reports op Slowtwitch melden dat wie stabiel in aeropositie kon blijven het goed heeft gemanaged; wie bij elke vlaag overeind kwam, verloor minuten en helderheid.

Wat je concreet doet:

• Wielen: ben je niet zeker met hoge velgen in crosswind, kies dan een medium velghoogte. Een vlaag van 40+ km/u in de afdaling is niet het moment om je grenzen te ontdekken.
• Positie: train je aerohouding in zijwind, niet alleen je vermogen. Handen stevig op de opzetstukken, schouders ontspannen.
• Testen: doe minstens 2-3 lange ritten in winderige omstandigheden vóór de race. Is er geen wind waar je woont, overweeg dan een verkenningsrit ter plaatse in de dagen ervoor.

Pacing: het valse plat is een val

Het valse plat met tegenwind richting Hawi verleidt je om te hard te duwen: de snelheid is laag, je ego protesteert, en de watts lopen op zonder dat je het merkt. Het is de duurste fout van de dag. De snelle terugweg geeft je bijna gratis tijd terug; het lopen in de hitte vergeeft daarentegen niemand die te veel heeft verbruikt.

Praktische regel: stel een wattplafond (of een plafond voor je waargenomen inspanning) vast voor het stuk naar Hawi en houd je eraan, ook als je 22 km/u rijdt. De tijden zijn hier doorgaans langzamer dan op parcoursen met meer klimwerk: de top-10% van 2019 finishte de race in 5:24, zo'n 20-35 minuten langzamer dan vergelijkbare races zoals St. George. Plan je splits daarop: 3:05 is een solide gemiddeld doel, 2:45 is op dit parcours al een snelle fietstijd.

Lekke banden: een reëel risico

De reports melden veel lekke banden door doorns langs de kant van de weg, ook tijdens verkenningsritten. Checklist:

• Nieuwe banden of banden in topconditie, geen versleten exemplaren "die het heus wel houden".
• Sealant als je tubeless rijdt, of twee reservebinnenbanden en CO2.
• Tijdens de race: snijd geen bochten af langs de berm en rijd nooit van het asfalt af.

Verzet en materiaal

Met een maximale stijging van 5,6% op een kort stuk heb je geen klimverzet nodig: een compact met een 28 achterop is meer dan genoeg voor iedereen. De rest is aerodynamica en stabiliteit. Volle aerobidon bij de start en een serieus drinkplan: de hitte begint op de fiets, niet in T2.

De beslissing die je moet nemen

Zet vóór de race zwart op wit: target watts richting Hawi, target watts op de terugweg, velghoogte op basis van je vertrouwen in crosswind. Is de wind op racedag sterker dan verwacht, snijd dan 3-5% van je target af en accepteer de langzamere split. Hier win je de race niet op de fiets: je overleeft hem goed om goed te kunnen lopen.