Het fietsparcours in Alcúdia: een echte klim, een technische afdaling en de wind langs de kust

Het grote plaatje

Het fietsonderdeel van de IRONMAN 70.3 van Alcúdia is één ronde van 90 km. Het officiële aantal hoogtemeters schommelt tussen 800 en 882 m, afhankelijk van de bron; de course preview vermeldt 850 m. Het is geen vlak parcours, maar ook geen klimkoers: het is een parcours dat op één punt beslist wordt, en de rest is management.

Eerste deel: de kust richting Port de Pollença

De eerste 20 km lopen langs de kust richting Port de Pollença. Dit stuk ligt open en de wind is een reële factor: hij kan frontaal of zijdelings staan, en dat verandert de wedstrijd. Twee dingen om in je voorbereiding te doen: train op het aanhouden van je aeropositie bij zijwind, en laat je niet meeslepen door groepen die hard starten. Watts kosten hier weinig op de klim, maar veel mentale energie als je gespannen stuurt.

De klim: Coll de Femenia en Coll de la Batalla

Rond km 20 begint de echte klim: eerst de Coll de Femenia, dan de Coll de la Batalla, het hoogste punt van het parcours op 576 m, bereikt bij km 35. De stroken lopen op tot 15%. Het is de enige echte klim van de dag, maar hij is lang en beloont sterke fietsers.

Drie concrete beslissingen:

• Verzet: monteer een cassette waarmee je de stroken van 15% zittend kunt trappen. Als je in training op vergelijkbare hellingen onder de 70 rpm zakt, wissel dan van cassette.
• Pacing: stel een vermogensplafond in voor de klim en houd je eraan. Na de top resteren nog 55 geaccidenteerde kilometers en een halve marathon die warm kan zijn. Wie hier lucifers verbrandt, betaalt dat tijdens het lopen.
• Testen in training: doe in de weken vooraf lange klimmen op wedstrijdtempo, niet alleen korte intervallen.

De afdaling: gratis minuten voor wie hem kent

Na de Batalla is de afdaling technisch, met krappe haarspeldbochten. Diverse officiële documenten en de geraadpleegde bronnen zijn het eens: wie goed daalt, wint minuten zonder energie te verbruiken. Het praktische advies is simpel: rijd de afdaling met de auto of de fiets in de dagen voor de wedstrijd. De bochten kennen is meer waard dan welke watt dan ook. Kun je hem niet verkennen, daal dan conservatief: 60 seconden verliezen is beter dan je wedstrijd eindigen tegen een vangrail.

De tweede helft: golvende wegen tot T2

Na de afdaling gaat het parcours door de dorpen in het binnenland over golvende en vlakke wegen tot T2. Dit is het stuk waar je tijd maakt: aeropositie, regelmatig eten en drinken, geen rare acties. Veel atleten komen hier aan met getekende benen van de klim en haken mentaal af; heb jij de Batalla goed gemanaged, dan win je hier posities zonder te forceren.

Verzorgingsposten en voeding

De verzorgingsposten op de fiets liggen bij km 15, 35, 50 en 69. Let op het detail: de post bij km 35 ligt boven op de klim. Plan je bidons daarop: je moet met voldoende vocht aan de voet van de klim aankomen, want tijdens de steile stroken is drinken lastig en de bevoorrading komt pas op de top. Na km 69 zijn er geen verzorgingsposten meer aangegeven: zorg dat je alles hebt voor de laatste 20 km en voor een goede start van het lopen.

Wat te doen, samengevat

1. Train lange klimmen op wedstrijdtempo met het verzet dat je in de wedstrijd gebruikt. 2. Werk aan je daaltechniek vóór je naar Mallorca vertrekt. 3. Verken in de dagen voor de wedstrijd de afdaling vanaf de Batalla met de auto of de fiets. 4. Stel een wattageplafond in voor de klim en maak een bidonplan op basis van de posten bij km 15, 35, 50 en 69. 5. Zorg voor een plan B bij harde wind langs de kust: lagere positie, gecontroleerd tempo, geen paniek over tussentijden.