Het fietsparcours in San Salvador: 90 km op en neer over de Panamericana

Het parcours in het kort

Twee ronden over de Panamericana, op het stuk tussen San Martín en Cojutepeque, voor in totaal 90 km en 1.616 opgegeven hoogtemeters (5.301 voet, officieel cijfer). Het is geen parcours met één iconische klim: het is een constant op en neer dat je nooit met rust laat. De eerste circa 3 km zijn echt klimmen — een race report spreekt van zo'n 200 hoogtemeters al in het beginstuk — daarna blijft het profiel golven tot het einde van de ronde. Een ervaren atleet die de editie van 2026 reed, omschrijft het als zijn traagste wedstrijdrit ooit. Een ander verslag, van een age-grouper die tweede werd in zijn categorie, bevestigt het: ruim 1.600 hoogtemeters op de fiets, een zeer zware race.

De boodschap is duidelijk: als je een vlak parcours zoekt met een gemiddelde van 36 km/u, zit je bij de verkeerde race.

Wat dit parcours bijzonder maakt

Twee dingen werken in je voordeel. Ten eerste: het parcours is volledig afgesloten voor verkeer. Ten tweede: het asfalt. Race reports omschrijven het als het gladste asfalt waar ze in decennia op hebben gereden. Dat verandert hoe je de afdalingen moet benaderen: het zijn geen herstelstukken, het zijn lanceerstukken. Wie met snelheid uit de afdalingen komt, begint aan de volgende klim met een enorm voordeel ten opzichte van wie stopt met trappen zodra de weg naar beneden gaat.

Wat je in training doet: zoek een heuvelachtig circuit en leer in aeropositie door te trappen in de afdaling, met een versnelling vóórdat de weg weer omhoog gaat. Het is een specifieke vaardigheid, en hier levert die meer op dan pure watts.

Verzet: speel geen held

1.616 m over 90 km betekent ongeveer 18 hoogtemeters per kilometer. Met twee identieke ronden rij je de beginklim twee keer, de tweede keer met 45 km in de benen en stijgende hitte. De keuze van je verzet is de belangrijkste materiaalbeslissing van je race:

• Compact (50/34) of semi-compact vooraan.
• Brede cassette achteraan: 11-32 of 11-34 als je vermogen per kg niet bij de beste derde van je categorie hoort.
• Rij je 1x: check of je een reserveverzet hebt lichter dan het equivalent van 34x32.

Beter één verzet extra dat je niet gebruikt dan een klim op 55 rpm in de tweede ronde.

Pacing: het plan in drie blokken

1. Eerste 3 km: klimmen direct na T1, met adrenaline en koude benen. Houd je vermogen onder controle: hier verbrand je je race zonder het te merken. 2. Rest van de eerste ronde: vind je ritme op het golvende parcours. Stabiel vermogen bergop, actief doortrappen bergaf, geen pieken. 3. Tweede ronde: hier zie je wie slim heeft gereden. De hitte neemt toe, de halve marathon met 180 hoogtemeters wacht op je. Zit je bij de tweede passage van de beginklim al in de problemen, schroef dan meteen de intensiteit terug: in San Salvador straft het loopparcours iedereen die gesloopt in T2 aankomt.

Kijk naar de richttijden: 3:45 voor een ontspannen finisher, 3:15 als gemiddeld doel, 2:55 voor wie snel is. Het zijn onze eigen schattingen, geen officiële data, maar ze geven de ordegrootte aan: reken op 20-30 minuten extra ten opzichte van wat je op een vlak parcours zou rijden.

Wind en klimaat

Tijdens het fietsonderdeel loopt de maximumtemperatuur in februari op tot rond de 30°C, maar met een start in de ochtend fiets je in de koelste uren van de dag. Betrouwbare winddata langs de Panamericana zijn in de bronnen niet beschikbaar: de windindexen in het overzicht zijn indicatieve inschattingen, geen officiële metingen. Neem hoe dan ook een bidon meer mee dan je bij een Europese race in februari zou doen: hydrateren op de fiets bereidt het lopen voor.

De beslissing die je vandaag neemt

Monteer nu die brede cassette en train ermee. Plan minstens vier lange ritten op heuvelachtig terrein met specifiek werk op het versnellen in de afdaling. En accepteer mentaal, vóór de start, dat je fietstijd hier niet te vergelijken is met welke andere 70.3 dan ook die je hebt gedaan.