Het fietsparcours van de 70.3 in Victoria: 90 km rollers waar je snelheid je niet redt

De cijfers

90,6 km in één ronde door vier gemeentes op Vancouver Island, met uitzicht op Haro Strait, de Coastal Mountains en Saanich Inlet. Het officiële hoogteverschil is 928 m (3.045 ft); andere metingen schommelen tussen 826 en 1.128 m, dus neem dat getal met een marge. Maximaal gemeten stijgingspercentage: 7,3%. Er is geen klim die die naam verdient.

Het karakter van het parcours

Dit is geen parcours voor constante wattages. Het zijn continu rollers, en vooral veel bochten die je snelheid in de afdaling breken. Waar je op andere parcoursen met 55 km/u naar beneden gaat en op snelheid de helft van de volgende helling op rolt, moet je hier vaak remmen, de bocht door en weer optrekken vanaf lage snelheid. Het resultaat: veel micro-accelereaties, en elke acceleratie kost kracht. Verschillende race reports beschrijven precies dat gevoel van een gebroken ritme, vermoeiender dan het hoogteprofiel doet vermoeden.

Zo manage je je tempo

De valkuil is duidelijk: elke acceleratie brengt je 20-40 seconden boven drempel, en tientallen van die accelereaties samen verbranden glycogeen en benen. Praktische regels:

• Stel een wattageplafond in voor de accelereaties en houd je eraan, ook als je je in de eerste 30 km goed voelt.
• Breng na elke bocht je tempo geleidelijk terug naar je target, niet met een ruk.
• Houd bewust marge: het loopparcours is een trail met wortels en stenen, en lopen op onverhard met gare benen is veel erger dan op asfalt.

Werk in training met over-under intervallen en ritten op glooiend terrein waar je vaak moet accelereren. Simuleer ook het níét accelereren: uit een bocht komen en rustig terug op tempo komen is een vaardigheid die je kunt trainen.

Asfalt, verkeer en regen

Het asfalt is op stukken ruw en het grootste deel van de wegen is open voor verkeer; slechts enkele secties zijn afgesloten. In regenachtige jaren melden race reports kletsnatte wegen: eind mei is regen op Vancouver Island een reële mogelijkheid. Wat dat in de praktijk betekent:

• Bandenspanning afgestemd op ruw wegdek, geen baandruk.
• Echte voorzichtigheid in afdalingen met bochten, zeker op nat wegdek.
• Schone lijnen rijden en opletten op verkeer in de open secties.

De kou van de eerste kilometers

Je komt uit water van 16-18 °C de lucht in die 's ochtends 8-10 °C is. De eerste 20-30 minuten op de fiets kunnen de koudste van de dag zijn, met verkleumde handen die slecht remmen. Overweeg handschoenen en sokken voor het eerste deel, of op zijn minst een windvest klaarliggend in de wisselzone. Test je oplossing in training: je aankleden met ijskoude handen gaat trager dan je denkt.

Verzorgingsposten en zelfvoorziening

Verzorgingsposten ongeveer elke 25 km: water, elektrolyten, Maurten 100 gels en bananen. Drie of vier posten op 90 km is niet veel: als je maag Maurten niet kent, neem dan je eigen producten mee en gebruik de posten alleen voor vocht.

Wat je nu moet doen

• Bouw over-under blokken in je lange ritten in tussen nu en de race.
• Kies banden en bandenspanning voor ruw asfalt en mogelijk nat wegdek, en test ze.
• Bepaal je koudestrategie voor de eerste 30 minuten (handschoenen, vest, sokken) en test die tijdens een frisse ochtendrit.
• Stel je wattageplafond voor de accelereaties vast en zet het op je fietscomputer: in Victoria win je de race op controle, niet op enthousiasme.